Een vervolgproject voor de website van de KB met gedigitaliseerde historische kranten staat op losse schroeven. De KB wil uit de Tweede Wereldoorlog alle Nederlandse kranten, de verzetsbladen, maar ook de naziperiodieken voor zover beschikbaar digitaliseren en toegankelijk maken. Het laatste onderdeel van dit plan heeft geleid tot een waarschuwing van de kant van het ministerie van Justitie, in tweede instantie ook gesteund door de subsidiegever van de KB, het ministerie van OCW. Het ministerie van Justitie heeft de KB afgeraden het 'foute' materiaal online beschikbaar te stellen, omdat ze niet kunnen garanderen dat het Openbaar Ministerie niet zal overgaan tot vervolging van wat het ziet als vermenigvuldiging van strafbare uitingen, zo valt op het Archievenforum te lezen.

In het voorjaar van 1996 deed ik mee aan een discussie over openbaarheid van overheidsinformatie op het internet. Het was allemaal nogal nieuw in die tijd, een debat via een e-maildiscussielijst. De initiatiefnemer, de Sdu, had de nodige aandacht besteed aan de vorm. Er waren verschillende discussielijnen, er was een moderator en er waren spelregels. Een communicatiewetenschapper deed onderzoek en het geheel werd afgerond met een boekje voor internet-gedepriveerden: Overheidsinformatie: van ons allen, voor ons allen? (Sdu, 1996).

Bezoekers van Starbucks krijgen binnenkort gratis toegang tot digitale kranten en online muziek. De koffieketen wil meer bieden dan alleen gratis wifi en probeert een bezoek aan Starbucks extra aantrekkelijk te maken door krantensites waarvoor normaliter betaald moet worden, zoals de Wall Street Journal, gratis toegankelijk te maken.

Het is een interessante vernieuwing, die aansluit bij de slogan dat je de krant de hele week gratis kunt lezen voor de prijs van een kop koffie, die de Britse Times bezigt. Het grote verschil tussen het betaalmodel van de Times en de contentdeal die Starbucks heeft gesloten met de New York Times, Yahoo en andere uitgevers is dat in het laatste geval de krant een bijproduct is. Het Starbucks-model is ook aantrekkelijker dan het businesmodel van de Times omdat je én koffie én een krant krijgt.

Je hebt het helemaal gehad met al die verkiezingsdebatten die steeds maar over hetzelfde gaan. Je hebt genoeg van al die gelikte verkooppraatjes, dat studentikoze gehakketak, die overbekende one-liners. Maar je bent er nog steeds niet uit en je gaat op zoek naar een betrouwbare, onafhankelijke informatiebron die je kan helpen bij je keuze. Tijd voor de kieswijzer, dus. Maar, help! Hoeveel van die dingen zijn er wel niet?