Hartelijk dank voor je uitgebreide reactie. Wat de VU prima doet, is de signatuur van het gebruikte exemplaar vermelden bij de locatie van het origineel. Hierin zijn jullie een witte raaf volgens mij, maar dit is een voorbeeld om na te volgen.
De kruisverwijzing via 4280 is ook een mooie oplossing (liever dan 4262). Het ongelukkige is dat OCLC geen duidelijke labels meegeeft in de presentatie. Bij 4280 ziet de gebruiker in het fysieke record alleen 'andere versie'; dan moet hij zelf maar bedenken dat dit een digitale versie zou kunnen zijn. Door consequent te kiezen voor hetzelfde KMC zou OCLC ook een passender label mee kunnen geven.

Of je wil linken naar andere versies die niet een directie origineel-reproductie relatie hebben is een vraag. Je wil ze bij elkaar kunnen presenteren, maar linken is daarvoor niet absolute noodzaak. Dat zou ook je probleem van de vindbaarheid van digitale 2e druk tov originele 1e druk opheffen.

Kortom, mooie aanpak bij de VU en hier kunnen we wat van leren!

Geen dataschema, maar ik zou toch graag reageren op dit prikkelende stuk ‘Backoffice op de voorgrond (15).

Gedigitaliseerd materiaal: Matthijs schrijft 'Andersom wil je wel dat iemand bij het fysieke record ook geattendeerd wordt op de aanwezigheid van een digitale versie'. Er moet dus ook een link naar het digitale record komen in het fysieke record. Maar niet zomaar een link. Je wilt weten welk exemplaar gebruikt is voor digitalisering?
Wij, i.e. de instelling die het materiaal digitaliseert, weten éxact welk exemplaar daarvoor gebruikt is. Het ligt dan ook voor de hand dat die instelling zelf de records voor origineel en gedigitaliseerde versie linkt.
Bij de UBVU wordt gecatalogiseerd in GGC (ook het e-materiaal), via OUF komen de gegevens in ons LMS. Wij volgen de twee-recordmethode, en voor e-books en gedigitaliseerd materiaal hanteren we eigenlijk dezelfde 5-stappenprocedure; voor e-books stap 1 t/m 5, voor gedigitaliseerd materiaal volstaan stap 4+5.
4. Van A-records wordt een kopie gemaakt die omgebouwd wordt tot O-record; hier wordt behalve lokaal- en exemplaarblok ook een 4280-relatie toegevoegd naar het gebruikte A-record.
5. In de A-records wordt ten slotte een 4280-relatie toegevoegd naar het gecreëerde O-record.
De metadata van te digitaliseren exemplaren worden zo vroeg mogelijk in het hele digitaliseringstraject geregistreerd (we hebben recent ‘Metamorfoze bijgeleerd’), en zonodig op orde gebracht; de procedure wordt verder uitgevoerd met behulp van scripts die vanuit een bronbestand 1, 10 of titels achter elkaar kunnen verwerken.

Stap 5 is weliswaar een aparte stap maar behoeft geen ingewikkelde, of tijdrovende, extra zoekacties meer: de benodigde gegevens (ppn origineel, ppn O-versie) zijn bij stap 4 weggeschreven in een logbestand, en dus voorhanden. Dit soort ‘linking’ is in deze opzet geen knelpunt.
“een exemplaargebonden eigenschap welk boek daarvoor is gebruikt. Hoe geef je dat aan? Ik zou het niet weten. Doe maar wat, het ligt niet vast”

Onze eerste gedigitaliseerde materialen waren bestemd voor de Beeldbank. Omdat ook daar metadata gewenst zijn, en dubbel werk ongewenst, worden de records van de gedigitaliseerde versie in GGC ook geëxporteerd naar ContentDM. Het format van de beschrijvingen is in overleg met OCLC ontwikkeld (en wordt voor elke nieuwe materiaalsoort zonodig aangevuld). Gegevens die aan de beschrijving worden toegevoegd zijn o.a. het gebruikte exemplaar (plek+signatuur), alsmede de opdrachtgever, en de firma die het uitgevoerd heeft, en datum van digitalisering (bijv in Picarta: ppn 341357707).

Wanneer verschillende exemplaren gedigitaliseerd zijn (bijv. omdat ze in verschillende collecties zitten, of in verschillende, in zijn geheel gedigitaliseerde convoluten zitten), levert dat evenzoveel nieuwe records op, alle gerelateerd aan hetzelfde oorspronkelijke record. De verschillen zitten dan in de toegevoegde digitaliseringsgegevens.
Of dit de methode is, en of dit voor gemeenschappelijk gebruik het beste format zal verder moeten blijken.
Of een klant nu uitkomt bij de titel voor het oorspronkelijke fysieke exemplaar of bij die van het gedigitaliseerde: in onze OPC vindt hij de andere versie onder de link Uitgave op ander medium.

Nav de vraag ‘Voor de klant maakt onze administratie niet uit, die wil gewoon informatie vinden’. Misschien is van het pamflet een tweede of derde – ongewijzigde - herdruk verschenen. Als je de tweede druk vindt, wil je weten dat de eerste druk digitaal beschikbaar is’ een tegenvraag: Hoe vindt de klant nu die eerste druk vanuit die tweede druk?
Niet omdat er een link is, er is hooguit een annotatie over die eerste (eerdere) druk. Waarschijnlijker is dat beide in dezelfde set treffers zit, na zoekactie, bijv op titel/auteur? In die set zitten dan ook de gedigitaliseerde versies - tenzij materiaalsoort als zoekterm opgegeven was¦. Maar in dat geval ziet de klant, wanneer hij die eerste druk-titel bekijkt de link bij Uitgave op ander medium.

Andere vraag: Is het aanbrengen van links tussen records van verschillende drukken wel nodig of gewenst? Zou je dat dan alleen doen ingeval er digitale versies in het spel zijn, of ook bij alleen fysiek?
Er zijn natuurlijk ook andere soorten links, niet tussen A+B, A+C en B+C, maar obv, of vanuit, X naar A, B, C etc. een tekst-ingang of link naar ingangenrecord bij elk record. Voorbeeld: Uniforme hoofdwoorden - alle Beatrijs - en bij elkaar (in GGC op algemeen niveau in tekst, wij hebben op lokaal niveau hier een gethesaureerde ingang voor).

Een ontwikkeling als GLIMIR lijkt ook, nog mooiere, perspectieven te bieden: obv verschillende elementen worden titels gematched en als een cluster gepresenteerd. Toevoeging van extra links tussen, of ingangen bij niet 1-op-1 versies zou dan overbodig zijn.
Het voorbeeld van pamfletten in originele, microfilm, gedigitaliseerde microfilm, en gedigitaliseerd vanaf origineel-versie zou een mooie testcase kunnen zijn: worden ze allemaal netjes geclusterd?

Anneke Houtkamp
UBVU/Metadatabeheer
31/10/2012

Daniel van Spanje, senior product manager metadata services bij OCLC, stuurde een link naar de huidige richtlijn voor de GGC: http://support.oclc.org/ggc/richtlijnen/?id=1042&ln=nl Kies dan 'materiaalsoorten'. Onder het kopje 'Reproducties' (bijna onderaan) staat het document 'Reproducties - algemene inleiding'. De vragen staan nog open, maar we hebben wel alvast een beginnetje...!